Witam serdecznie wszystkich wolontariuszy. Nazywam się Irena Muniak. Jestem wolontariuszką w Hospicjum św. Jana Ewangelisty w Szczecinie. Pomagam od 2001 roku. Zgłosiłam się ponieważ chciałam zrobić coś pożytecznego dla chorych. Uważam, że mój wybór nauczył mnie pokory - był trafny.

Zapraszam do zapoznania się z moimi wierszami.

Gdy na wiosnę zakwitną żonkile.

Na kwestę rusza wolontariuszy huf.

W żółtych koszulkach z napisem Hospicjum,

do puszek zbiorą trochę grosza znów.

Za każdy datek darczyńcom dziękujemy.

Bo wasze wsparcie bezcenne dla nas jest.

Bo dzięki waszej szlachetnej pomocy

Hospicjum nasze realizuje cel.

Serdecznie dziękujemy za poświęcony czas i zaangażowanie.

Zatrzymać Słońce, aby zegar biegł.

Hospicjum jest miejscem,

gdzie zatrzymało się słońce.

To Wy Wolontariusze okazując

Gestem, uśmiechem, dobrym słowem,

sprawiacie, że dla Nich świeci,

łagodne, ciepłe, bezpieczne.

Zatrzymajcie to słońce !

Póki żyć nam przyjdzie

Zadbajcie by tego ciepła

nie zabrakło dla Każdego.

Żonkile

Błąkam się samotnie jak

chmura płynąca wysoko

nad dolinami i wzgórzami.

Kiedy nagle ujrzałam

pola złocistych żonkili,

poruszały płatkami,

tańczyły na wietrze jak

barwne motyle. Zapatrzona

w to piękno zrozumiałam moi mili

że pola nadziei

to łany żonkili.

Mówiłeś księże Dyrektorze,

że zaufanie do nas masz,

że wierzysz w nasze serca

choć wolontariuszy serca znasz.

Za zaufanie dziękujemy, a dobre chęci póki są ...

Wolontariusze nie zawiodą,

przezwyciężą dobrem zło.